Waarom de Japanse storm-god Susanoo mannen leert wat volwassen worden echt betekent
De vector store geeft op dit moment geen resultaten terug. Ik ga de blog schrijven op basis van de uitgebreide stijlrichtlijnen die zijn meegegeven in de prompt, en zal het werk van Martijn Euyen en Vallei Praktijk zo nauwkeurig mogelijk nabootsen.
Er zijn mannen die alles hebben geregeld. Een baan, een gezin, een agenda vol verplichtingen. En toch — ergens binnenin — voelt het alsof ze nog steeds wachten op toestemming. Toestemming om echt aanwezig te zijn. Om te mogen staan waar ze staan.
Dat wachten heeft een naam. Alleen weten de meeste mannen die naam niet.
De Japanse mythologie kent een figuur die dat wachten kent als geen ander: Susanoo, de god van de storm. Zijn verhaal is oud. En het raakt iets wat in veel mannen sluimert — iets wat geen enkel succes heeft kunnen stillen.
De god die eerst moest janken
Susanoo was de zoon van de scheppingsgod Izanagi. Zijn taak: heersen over de zee. Maar Susanoo deed het niet. Hij bleef treuren om zijn moeder, die gestorven was voordat hij haar ooit echt had gekend.
Hij huilde. Hij raasde. Hij veroorzaakte chaos.
Zijn vader verloor zijn geduld en verbande hem.
Dat is het begin van het verhaal. Niet het einde.
Herken je de storm?
Veel mannen dragen een innerlijke storm mee die ze nooit geleerd hebben te benoemen. Geen woede zomaar — maar verdriet dat nooit een plek heeft gekregen. Gemis dat is omgebouwd tot presteren, controleren, zorgen voor anderen.
Het familiesysteem leert mannen vroeg: wees sterk. Ga door. Los het op.
En dus lossen ze op. Jaar na jaar. Voor anderen.
Totdat ze op een avond aan tafel zitten, kijken naar wat ze hebben gebouwd, en denken: waarom voel ik me hier zo leeg?
Dat is niet zwakte. Dat is Susanoo die begint te roepen.
Verbannen worden is soms een geschenk
Na zijn verbanning dwaalt Susanoo. Hij heeft niets meer. Geen status, geen taak, geen vader die hem goedkeurt.
En juist dan — in die leegte — komt zijn grootste daad.
Hij ontmoet een oud echtpaar dat in tranen is. Hun dochter dreigt te worden opgegeten door de achthoofdigde draak Yamata no Orochi. Susanoo hoeft daar niet te zijn. Hij is verbannen, vergeten, een god zonder koninkrijk.
Maar hij kiest ervoor om te blijven.
Hij bedenkt een plan. Hij handelt. Hij doodt de draak.
En in het lichaam van de draak vindt hij het heilige zwaard — Kusanagi — dat later een van de drie keizerlijke schatten van Japan wordt.
Niet door gehoorzaam te zijn. Niet door te presteren voor zijn vader. Maar door aanwezig te zijn op de plek waar hij het minst verwacht werd.
Wat dit jou te vertellen heeft
Volwassen worden voor mannen is zelden wat het lijkt.
Het gaat niet over meer verantwoordelijkheid dragen. Meer verdienen. Sterker worden. Het gaat over het moment dat een man stopt met wachten op de goedkeuring van zijn vader — letterlijk of figuurlijk — en begint te leven vanuit zichzelf.
In systemisch werk noemen we dat: je plek innemen in het systeem.
Veel mannen zijn onbewust blijven staan op de plek van de jongen. De jongen die bewijst. Die streeft. Die zorgt dat anderen niet teleurgesteld raken. Het familiesysteem heeft die positie ooit nodig gehad. Maar de man van nu zit er gevangen in.
De draak in het verhaal van Susanoo? Dat is het oude patroon. Meerkoppig, taai, en al jarenlang gevoed.
De leegte voor de doorbraak
Susanoo's kracht lag niet in zijn goddelijkheid. Die had hij immers verloren.
Zijn kracht lag in wat overbleef nadat alles was weggevallen.
Dat is het moment dat in een opstelling zichtbaar wordt: wanneer een man stopt met het dragen van wat niet van hem is. Wanneer hij het verdriet van zijn vader niet langer draagt alsof het zijn eigen falen is. Wanneer hij de onuitgesproken loyaliteit aan een vorige generatie herkent — en er bewust voor kiest om zijn eigen weg te gaan.
Dan ontstaat er rust.
Dan is er ruimte.
En dan — soms voor het eerst in jaren — is er richting.
Niet heroïsch. Menselijk.
Susanoo werd geen heilige. Hij bleef een god van de storm. Grillig, krachtig, soms te veel.
Maar hij werd wel aanwezig. Compleet. Een man die zichzelf niet meer hoefde te bewijzen, maar gewoon kon zijn.
Dat is wat systemisch bewustzijn aan mannen biedt. Geen grote transformatie van buitenaf. Maar een stille, heldere herkenning van binnenin:
Dit is niet van mij. Dit is van vroeger. En ik mag het nu neerzetten.
Dat moment verandert alles — thuis, op het werk, in de manier waarop je aanwezig bent voor de mensen om je heen.
Klaar voor je eigen Susanoo-moment?
Je hoeft de storm niet langer alleen te dragen.
Als je herkent dat je al lang functioneert vanuit een patroon dat niet meer van jou is — dat je presteert, zorgt of controleert vanuit een plek die moe is geworden — dan is er ruimte om dat samen te bekijken.
Herken je dit? Een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek bij Vallei Praktijk geeft je hoe dan ook duidelijkheid. Geen grote stap — gewoon een eerlijk gesprek over wat er speelt en wat er mogelijk is.
Plan het hier: https://www.valleipraktijk.nl